Geschiedenis van Hoenderfok Vereniging
”De Sportfokkers Bergen e.o.”.

 

Inleiding

In de tweede wereldoorlog (1940 - 1945) zijn veel Kleindiersport verenigingen opgericht.

Zo ook in Schoorl, waar in maart 1944 een aantal konijnenfokkers de koppen bij elkaar stak om te komen tot de oprichting van een Konijnenfokkers Vereniging welke de naam ”De Duinstreek” kreeg. In die barre oorlogstijd bleek het hebben van een vereniging nodig om bonnen voor het verkrijgen van voer voor konijnen.

Konijnen werden toen naast het in stand houden van rassen veelal gehouden als welkome aanvulling op het menu. Het ledenbestand van de vereniging groeide als kool. Jaarlijks werd er een clubshow georganiseerd waarbij keurmeesters werden gevraagd de dieren op raskwaliteit te beoordelen. Alle leden deden hun uiterste best met hun dier kampioen te worden, wat in een sportieve sfeer plaats vond.

 

Alleen konijnenfokkers als lid

Zoals aangegeven bestond de vereniging uitsluitend uit fokkers en houders van konijnen.

Na de oorlog, toen alles weer een beetje normaal werd, bleven leden van de ”De Duinstreek” voortgaan met het houden van raskonijnen en werd de noodzaak van consumptie steeds meer naar de achtergrond geschoven.

Op het einde van de vijftiger jaren waren er verschillende  leden die naast konijnen ook raskippen of -krielkippen gingen houden. Met deze dieren konden de leden niet op de jaarlijkse clubshow terecht en moesten bij andere verenigingen lid worden om ringen te bestellen om met deze dieren naar tentoonstellingen te kunnen.

Een aantal leden vond dat niet gewenst en namen het initiatief om in Bergen een vereniging op te richten waar zowel konijnen als pluimvee in ondergebracht kon worden. De oprichting hiervan vond plaats op 1 maart 1959 en kreeg als naam ”De Sportfokkers Bergen e.o.” dus precies 25 jaar na de oprichting van ”De Duinstreek”.

In die periode bloeide landelijk gezien de kleindierliefhebberij uitzonderlijk. Als bijkomend verschijnsel speelden voederfabrikanten daar op in. Deze bedrijfstak maakte daardoor een grote bloei door.

Na een goede start van ”De Sportfokkers” vonden meerdere leden die konijnen fokten dat ze niet aan hun trekken kwamen omdat de vereniging te klein was voor het houden van een clubtentoonstelling.

Naarmate de jaren verstreken stelde de ”De Sportfokkers” nauwelijks meer iets voor, slechts enkele leden hielden de vereniging in stand waardoor deze als geregistreerde vereniging bleef bestaan.

 

Opbloei van ”De Sportfokkers”

In de zeventiger jaren waren een aantal fokkers van hoenders aangesloten bij een vereniging uit de regio niet blij met de gang van zaken binnen die vereniging. Zij hadden het voornemen om een hoendervereniging op te richten en vroegen daarom informatie bij de secretaris van de Provinciale Afdeling der NHDB (Nederlandse Bond van Hoender-, Dwerghoender-, Sier- en Watervogelfokkers) van Noord-Holland. Deze functionaris adviseerde contact op te nemen met het zieltogende (kleine) bestuur van ”De Sportfokkers” om te bekijken of zij bereid waren de vereniging om te zetten in een hoenderfok vereniging. Het aantal konijnenfokkers was zo gering dat dit geen belemmering zou betekenen daar zij zich al eerder bij andere verenigingen aangesloten hadden. Na een paar gesprekken is gekomen tot het wijzigen van de doelstelling van ”De Sportfokkers” van een gemengde vereniging tot een Hoenderfok Vereniging.

Met deze nieuw signatuur ging het de club voor de wind. Het ledenaantal wat hoenders, dwerghoenders, sier- of watervogels fokte groeide snel en ”De Sportfokkers” werd een vooraanstaande vereniging in de kop van Noord-Holland. Er werd jaarlijks een prachtige show in ”De Rietschoot” te Koedijk gehouden van uitsluitend hoenders, dwerghoenders en watervogels waar fokkers uit de hele provincie dieren inzonden.

 

Doel van de vereniging

Kort samengevat: de vereniging heeft ten doel het in stand houden en verbeteren van rassen en kleurslagen hoenders, dwerghoenders, sier- en watervogels. Door dit te bereiken worden regelmatig ledenbijeenkomsten gehouden, keuringen verricht door middel van tentoonstellingen en het uitwisselen van ervaringen.

 

De tijden verenaderen

Na deze opbloei trad er een kentering op in de liefhebberij. Niet alleen gebeurde dit bij ”De Sportfokkers” doch was een landelijke tendens. De mensen kregen meer vrije tijd, het ging hen financieel niet slecht af en men ging vaker en soms voor langere tijd op vakantie. Televisie, later de computer verlegde voor menigeen de interesse voor het houden van dieren en ook het deelnemen aan sporten nam toe.

Bij vakanties moest er voor een goede oppas voor de dieren gezorgd worden wat niet altijd het gewenste resultaat opleverde. Ook door de steeds maar toenemende dichtheid van bevolking met als gevolg kleinere tuinen cq erven werd het houden van dieren moeilijker. Het kraaien van een haan, voor de een als muziek in de oren klinkend, was voor de ander soms een kwelling wat dikwijls gevolgd werd door burenruzie en dat kostte de haan de kop.

Gelukkig zijn er altijd nog mensen die van genoemde negatieve kanten geen last hebben dan wel de zaakjes zo voor elkaar hebben dat zij hun dieren kunnen houden.

 

”De Sportfokkers”, onmiskenbaar een hechte, gezellige vereniging

Al meer dan 50 jaar zetten bestuur en leden van ”De Sportfokkers” zich in voor het behoud van cultureel erfgoed. Met door de jaren heen opgebouwde kennis van zaken betreffende ras- en kleurkenmerken weten de leden op menige tentoonstelling in de provincie of in den lande de hoogste eer voor zich op te eisen. Bovenal staat echter het houden van rasdieren en worden rassen die met de ondergang verloren dreigen te gaan, in stand gehouden. Het plezier in de geboorte van het nieuwe geslacht, het zien opgroeien en het genot van een kakelvers eitje geeft de leden van ”De Sportfokkers” en met hun vele, vele liefhebbers ontzettend veel plezier en straalt rust uit in deze voor velen jachtige tijd.

Het behoud van oude rassen speelt daarbij zeker een rol. Denk daarbij aan de specifiek Noord-Hollandse rassen, het Assendelfts hoen en de Noord-Hollandse blauwen. Maar ook de witte Leghorn, ooit de belangrijkste legkip bestaat nog door de inzet van de liefhebbers.

Voor de kleiner behuisde is er een ruime keus in dwerghoenderrassen in heel veel kleurslagen en met weinig voorzorgsmaatregelen kan het ”hinderlijk” kraaien van een haantje in de avond en nachtelijke uren voor de buren voorkomen worden.

”De Sportfokkers” fokken niet alleen, zij staan graag klaar om advies over hokkenbouw, keuze van het ras of kleurslag te geven.

 

Het houden van kippen, krielkippen, watervogels of siervogels

is een hobby die velen boeit en heel veel plezier biedt!